در مورد جهت داري علوم و نقش پيش زمينه هاي معرفتي در ارائه نظريات علمي، شما با كدام نظر موافقيد؟
 موثر در مقام گردآوري اطلاعات
 موثر در مقام گردآوري و داوري
 بدون تأثير

 
  رمانتيسم Romanticism       ديالكتيك استعلايي Dialectic Transcendental       نظريه تصويري THE PICTUER THEORY OF MEANING       جوهر substance       پست مدرنيسم       اسطوره Mythos       بافت گرايي contextualism       اروس Eros       حس دروني inner sense       پيش داوري Prejudice       پساساختارگرايي Post-structuralism       ساختارگرايي structuralism       آيت الله قاضي طباطبايي       آيت الله هاشمي رفسنجاني       ويليام اوكام William occam       شهيد آيت الله صدوقي       حزب استقلال       شهيد مصطفي خميني       انسان كامل Prefect Man       نوآگوستيني Augustinianism       سُدره (Sudrah (Sacred shirt       گناه مرگ ارزان gonah i marg arzan       هئورتات haurvatat       هميستكان hamestakan       كيومرث Kayūmart, Gayūmat, Gayōmart    
 
 
عنوان  :  اختلالات ساختگي Factitious Disorders
نویسنده :  الهام السادات برقعي
كلمات كليدي  :  اختلالات ساختگي، تمارض، اعتياد بيمارستان، سندرم بيمار حرفه اي، آسيب شناسي رواني
  اختلالات ساختگی، اختلالاتی هستند که بیماران به قصد گرفتن نقش بیمار به خود، به‌طور عمدی و آگاهانه علایم جسمی یا روان‌شناختی را تقلید می­کنند. در این اختلالات، بیماران به‌طور ارادی علایم اختلالات طبی یا روانی را ایجاد و سابقه و علایم بیماری را تعریف می­کنند. تنها هدف مشخص، احراز نقش بیمار بدون انگیزه­ای خارجی است.[1]
  اغلب، بستری شدن، هدف اصلی و روش زندگی آنان محسوب می­شود. این بیماران گاهی مجرب­ترین پزشکان را نیز فریب می­دهند. اکثر این بیماران درست قبل از اینکه معلوم شود که بیمار واقعی نیستند، با عجله بیمارستان را به درخواست خود ترک می­کنند. تا دوره تازه­ای را در شهر دیگر یا بیمارستانی دیگر شروع کنند. این اختلال را "اعتیاد بیمارستان" نیز نامیده­اند. اعتیاد به جراحی متعدد و سندرم بیمار حرفه­ای، نام‌های دیگر این اختلال است.
  اختلالات ساختگی، کیفیت وسواسی دارند ولی رفتارها، تعمدی و ارادی هستند، حتی اگر قابل کنترل کردن نباشند. این اختلال معمولا در سنین جوانی شروع می­شود، هر چند ممکن است در کودکی و نوجوانی نیز آغاز شود. شیوع این اختلال بیشتر از آن است که تصور می­شود و در بین زنان نسبت به مردان رایج­تر است. به نظر می­رسد این اختلال در کارکنان بیمارستان­ها و کسانی که با امور بهداشتی سروکار دارند بیشتر دیده می­شود. چنین بیمارانی معمولا در سابقه خود، محرومیت دوران کودکی یا نوعی بیماری و ناتوانی جدی را تجربه کرده­اند که هر چند بهبود یافته­اند، با وجود این، مستلزم مراقبت طبی بوده­اند. بیمارانی که به جستجوی اعمال دردناکی مثل: جراحی یا آزمایش­های تشخیصی تهاجمی برمی­آیند، احتمالا ساختمان شخصیتی مازوخیستی(خودآزاری) دارند که در آن درد به عنوان، تنبیه گناهان واقعی یا خیالی گذشته به خدمت گرفته می­شود. همکاری یا تشویق سایر افراد برای تقلید بیماری ساختگی یکی از معادل­های نادر این اختلال است، که یک عامل سببی احتمالی دیگر را مطرح می­سازد. هرچند، اکثر این بیماران در کار ساختن بیماری به تنهایی عمل می­کنند.[2]
 
 
اختلال ساختگی با علایم جسمانی
  اختلال ساختگی، معادل­های متعددی داشته که مشهورترین آن "سندرم مونچهاوزن[3]" است که نام خود را از بارون مونچهاوزن آلمانی، نویسنده داستان‌های پرحادثه و سفرهای ماجراجویانه در قرن 11 گرفته است. خصوصیات اساسی بیماران مبتلا به این اختلال، توانایی ایجاد ماهرانه علایم جسمی است، به گونه­ای که آنان را قادر می­سازد در بیمارستان پذیرفته شده و بستری شوند. این افراد با تشخیص اکثر اختلالاتی که احتیاج بستری شدن و دارو دارند، آشنا بوده و قادرند شرح حال­هایی ارائه نمایند که ممکن است مجرب‌ترین پزشکان را نیز فریب دهد. ایجاد عمدی علایم جسمانی مانند تهوع، استفراغ، درد و حملات تشنجی در این اختلال مشاهده شده است. بیمار ممکن است عمدا خون در مدفوع و ادرار وارد کند، به‌طور مصنوعی حرارت بدنش را بالا ببرد و برای پایین آوردن قند خون، انسولین به خود تزریق کند.[4]
 
 
اختلال ساختگی با علایم روان‌شناختی
  ایجاد عمدی علایم روانپزشکی مانند توهمات، هذیان­ها، افسردگی، علائم تجزیه­ای و تبدیلی و رفتار غیرعادی، مواردی هستند که در اختلال ساختگی مشاهده شده است. بیمار ممکن است در مورد متحمل شدن استرس­های عمده در زندگی، داستان بسازد و علایم را به آنها نسبت دهد. دروغ‌پردازی[5]، به دروغ­های مبالغه‌آمیزی که بیمار می­سازد و خود آنها را باور دارد، اطلاق می‌شود.[6] در اختلال ساختگی همراه با نشانه­ها و علایم روان‌شناختی غالب، ارائه پاسخ‌های تقریبی، ممکن است رخ دهد. برای مثال، 8 ضربدر 8 تقریبا مساوی است با 65. فرد ممکن است با هدف ایجاد علایمی که یک اختلال روانی را مطرح می­کند به‌طور پنهانی مواد روان‌گردان استفاده کند؛ مثل استفاده از تحریک‌کننده­ها برای ایجاد بی‌قراری یا بی­خوابی، توهم­زاها برای تغییر حالات درکی، ضد درد­ها برای ایجاد نشئگی و خواب‌آورها برای ایجاد بی‌حالی. ترکیب مواد روان‌گردان ممکن است تظاهرات بسیار غیرمعمول ایجاد کند. افراد مبتلا به اختلال ساختگی همراه با نشانه­ها و علایم فیزیکی غالب ممکن است سوء مصرف مواد به‌ویژه ضد دردها و تسکین‌دهنده­های تجویزشده را نیز ظاهر سازند. عوامل روان‌شناختی مستعدکننده اختلال ساختگی، ممکن است مشتمل باشند بر وجود دیگر اختلالات روانی یا حالات طبی عمومی در خلال کودکی یا نوجوانی که منجر به درمان طبی و بستری شدن مکرر شده­اند مانند؛ غبطه نسبت به حرفه پزشکی، اشتغال در یک موقعیت مرتبط با پزشکی، وجود یک اختلال شخصیتی شدید و داشتن رابطه­ای مهم با یک پزشک در گذشته.[7]
 
 
اختلال ساختگی با علایم مختلط جسمی و روان‌شناختی
  در انواع مختلط اختلال ساختگی، علایم و نشانه­های روان‌شناختی و جسمی تواما وجود دارند. اگر هیچ یک از دو نوع بر شکل بالینی تسلط نداشته باشد، باید تشخیص اختلال ساختگی با علایم و نشانه­های مختلط روان‌شناختی و جسمی همراه شود.
 
 
تمارض
  اختلال ساختگی را باید از تمارض تفکیک نمود. متمارض­ها در ایجاد علایم، هدفی آشکار و قابل شناسایی محیطی دارند. ممکن است برای اخذ غرامت مادی، فرار از دست پلیس، اجتناب از کار یا به دست آوردن غذا و مکانی مجانی، شبانه در پی بستری‌شدن برآیند، اما همیشه نتیجه آشکار برای رفتار خود دارند. به‌علاوه، معمولا وقتی نیاز بیشتری برای علایم نباشد یا وقتی نفعی از علایم حاصل نشود یا خطر جدی­تر شده و زندگی یا عضوی از بدن آن­ها در معرض تهدید قرار بگیرد، ایجاد علایم نیز متوقف می­شود.[8]
  این‌گونه اختلالات روانی، واقعی نیستند بلکه شرایطی هستند که به نوعی منجر به تماس با سیستم خدمات بهداشتی روانی می­شوند. برای تأیید یا رد تشخیص، ارزیابی دقیق و کامل پزشکی و روان‌پزشکی ضروری است. اهمیت این گروه در این است که این شرایط می­تواند ناشی از یک اختلال دیگر روانپزشکی بوده و یا در مواردی تظاهر اولیه اختلالات روانپزشکی دیگر باشد. تمارض را اساسا می­توان تقلید یک بیماری دانست؛ تقلید جعلی و فریبکارانه یک بیماری فیزیکی یا روانی برای دستیابی به هدف مشخص. علایم عموما مبهم و بد تعریف شده و بیش از حد نمایشی است. دردهای قسمت‌های مختلف بدن(سردرد، درد گردن، شکم، قفسه سینه، سرگیجه، اختلال حافظه، اضطراب و افسردگی) شایع است. این علایم با یافته­های حاصل از بررسی و معاینه همگونی ندارد.[9]
  در تمارض، بیماران شکایات متعدد مبهم در قسمت­هایی که دقیقا مشخص نیست را مطرح می‌کنند و به تفصیل در مورد آن­ها صحبت می­کنند. در صورت ابراز تردید پزشک، در مورد واقعی بودن شرح حال، از کوره درمی­روند. سابقه روانی – اجتماعی نیاز به اجتناب از یک موقعیت خاص، به دست آوردن پول، وجود مسائل حقوقی را روشن می­کند.
 
 
درمان اختلال ساختگی
  اقدام اساسی در درجه اول شناخت بیماری است. این امر سبب می­شود تا از اقدامات تشخیصی و درمانی که غیرضروری است و گاها آسیب‌رسان و خطرناک هستند، خودداری شود. تقریبا در تمامی موارد اختلال ساختگی، مشاوره روانپزشکی ضرورت دارد. گاهی "رویارویی[10]" لازم است. باید به خاطر داشت که علیرغم ارادی بودن علایم، بیمار از انگیزه­های ناخودآگاه خود بی­اطلاع است. یک نقش عمده روانپزشک در کار با بیمار مبتلا به اختلال ساختگی، کمک به سایر اعضا کادر درمانی در بیمارستان برای مدارا با احساس خشم نسبت به گول خوردن از بیمار است.[11]
  آموزش در مورد اختلال و کوشش برای فهم انگیزه بیمار ممکن است به کادر درمانی کمک کند که رفتار حرفه­ای را در مقابل ناکامی بسیار شدید حفظ کنند. واکنش شخصی پزشکان و کادر درمانی در معالجه و برقراری اتحاد مؤثر با چنین بیمارانی حائز اهمیت فوق­العاده است؛ چون این بیماران، احساس کوشش بیهوده، پریشانی، گیرافتادن، خشونت، حتی خوار شمردن در مراقبین طبی به وجود می­آورند. به‌طور کلی پیش‌آگهی این اختلال خوب نیست و درمان دشوار و ناامیدکننده است.[12]
 
  در سال 1951، ریچارد السه[13] در مجله­ای، اصطلاح سندرم مونچهاوزن را در اشاره به سندرمی که در آن، بیماران سابقه شخصی خود را آب و تاب می­دهند و به‌طور مزمن برای پذیرفته‌شدن در بیمارستان علایمی در خود به وجود می‌آورند، به‌کار برد.[14]  


[1] . کاپلان، هارولد؛ روان‌پزشکی، ترجمه ستاره محسنی‌فر، تهران، برای فردا، 1381، چاپ اول، ص 159.
[2] . پورافکاری، نصرت‌الله؛ فرهنگ جامع روان‌شناسی – روانپزشکی، تهران، فرهنگ معاصر، 1370، چاپ اول، ص 555.
[3] .Munchausens syndrom
[4] . روان‌پزشکی، ص 159.
[5] .Pseudo logia Fantastical
[6] . سادوک، بنیامین؛ چکیده روان‌پزشکی بالینی، ترجمه نصرت‌الله پورافکاری، تهران، آزاده، 1380، چاپ اول، ص 155.
[7] . انجمن روانپزشکی آمریکا؛ راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ترجمه محمدرضا نایینیان، تهران، دانشگاه شاهد، 1370، ص 112.
[8] . سادوک، بنیامین؛ خلاصه روانپزشکی علوم رفتاری، ترجمه نصرت‌الله پورافکاری، تهران، شهرآب، 1382، چاپ اول، ص 299 و 308.
[9] . قلعه‌بندی، میرفرهاد؛ روانپزشکی بالینی، تهران، فرهنگ‌سازان، 1379، چاپ اول، ص 142.
[10] . Confrontation
[11] . سادوک، بنیامین؛ چکیده روانپزشکی بالینی، ص 155، 156.
[12] . سادوک، بنیامین؛ خلاصه روانپزشکی علوم رفتاری، ص 299 و 308.
[13]. Richard Alse
[14] . سادوک، بنیامین؛ خلاصه روانپزشکی علوم رفتاری، ص 299 و 308.

 


0/5 - (0)
 
 
 
1393/05/04
 
 كنگره بين المللي علوم انساني اسلامي
 دانشگاه علامه طباطبايي
 پايگاه اطلاع رساني پژوهشكده
 دانشگاه شيخ بهايي
 دانشگاه اصفهان
 دانشگاه تربيت مدرس
 دانشكده علوم حديث
 دانشگاه تبريز
 دانشگاه باقرالعلوم(ع)
 دانشگاه گلستان
 دانشگاه تربيت معلم سبزوار
 سايت واعظون
 پايگاه فرهيختگان تمدن شيعي
 
کتابخانه هادی
 
 فرهنگ نامه تاريخ زندگاني پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم)
بسم الله الرحمن الرحيم فرهنگ‎نامه‎ي تاريخ زندگاني پيامبر اعظم(ص) منشر شد در راستاي ...
 
 
 
 
Email:pajoohe_b@yahoo.com صفحه اصلی |  اخبار |  مصاحبه |  پند و اندرز |  نامه های اخلاقی |  مقالات پژوهشکده |  مقالات نشریات |  پژوهشها |  دوره های آموزشی |  فرهنگ علوم اسلامی و انسانی |  پرسش و پاسخ |  چند رسانه ای |  Powered By vwideas