در مورد جهت داري علوم و نقش پيش زمينه هاي معرفتي در ارائه نظريات علمي، شما با كدام نظر موافقيد؟
 موثر در مقام گردآوري اطلاعات
 موثر در مقام گردآوري و داوري
 بدون تأثير

 
  رمانتيسم Romanticism       ديالكتيك استعلايي Dialectic Transcendental       نظريه تصويري THE PICTUER THEORY OF MEANING       جوهر substance       پست مدرنيسم       اسطوره Mythos       بافت گرايي contextualism       اروس Eros       حس دروني inner sense       پيش داوري Prejudice       پساساختارگرايي Post-structuralism       ساختارگرايي structuralism       آيت الله قاضي طباطبايي       آيت الله هاشمي رفسنجاني       ويليام اوكام William occam       شهيد آيت الله صدوقي       حزب استقلال       شهيد مصطفي خميني       انسان كامل Prefect Man       نوآگوستيني Augustinianism       سُدره (Sudrah (Sacred shirt       گناه مرگ ارزان gonah i marg arzan       هئورتات haurvatat       هميستكان hamestakan       كيومرث Kayūmart, Gayūmat, Gayōmart    
 
 
عنوان  :  قال الله تعالي :وَمَنْ يُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوي القلوب(سوره حج آيه 32)
تاریخ  :  1388/02/26
خلاصه  :  قال الله تعالي : وَمَنْ يُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوي القلوب (سوره حج آيه 32) ترجمه: هركس شعائر الهي را بزرگ دارد ، اين كار نشانه ي تقواي دلها(ي آنها ) است. (برگرفته ازمبادي اخلاق در قرآن: آيت الله جوادي آملي)
قال الله تعالي :
                       وَمَنْ يُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوي القلوب
(سوره حج آيه 32)
ترجمه:
هركس شعائر الهي را بزرگ دارد ، اين كار نشانه‌ي تقواي دلها(ي آنها ) است.
(برگرفته ازمبادي اخلاق در قرآن: آيت الله جوادي آملي)
 
توضيح:
تقواي تن و تقواي دل
برترين مرحله تقوا، تقواي دل و خضوع آن در پيشگاه ذات اقدس خداوند است كه از خضوع دل در برابر اوامر و نواهي الهي شروع مي‌شود و به آ ن جا ختم مي‌شود كه دل فقط در پيشگاه خدا خاضع باشد. وقتي به آن بارگاه امن راه يافت همه آنچه را كه خدا تقديس كرده و بزرگ داشته، مقدّس و بزرگ مي‌شمارد. قرآن كريم مي‌فرمايد: ﴿وَمَنْ يُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوي القلوب﴾[1]؛ پرهيزكاران از نظر تعظيم شعاير سه گروهند:
گروه اوّل كساني كه در مقام عمل، متّقي هستند. اينان از جهنّم، نجات پيدا كرده به بهشت مي‌رسند؛ امّا «تقواي دل» چيز ديگري است. گاهي انسان خود را بزرگ دانسته و محبوب مي‌دارد و براي نجات جان خود از عذاب، دست به آلودگي دراز نمي‌كند. چنين شخصي گرچه اوامر الهي را انجام داده، و از نواهي پرهيز كرده امّا در حقيقت او خود را بزرگ مي‌دارد؛ نه دستورهاي الهي را. او متّقي است امّا تقواي بدني دارد نه تقواي دل و در مرحله عمل، با تقوا و طهارت است.
گروه دوم كه از گروه اوّل بالاترند، كساني هستند كه شعاير الهي را بزرگ مي‌شمارند؛ يعني آنچه را كه خدا به آن امر كرده، چون فرمان الهي است گرامي‌مي‌دارند و به آن عمل مي‌كنند و از آنچه خدا نهي كرده، چون نهي خداست پرهيز مي‌كنند. اين گروه نيز از دوزخ مي‌رهند و به بهشت مي‌رسند و تقواي آنان نيز «تقواي قلب» است؛ زيرا دستور الهي را، از آن جهت كه دستور الهي است، گرامي مي‌دارند نه از آن جهت كه ضامن نجات از دوزخ و مايه وصول به بهشت است.
كسي كه براي نجات از جهنّم تلاش و كوشش مي‌كند «عبدُالنّجاة من النّار» و آن كس كه براي رسيدن به بهشت كوشش مي‌كند «عبدالفوز بالجنّة» است نه «عبداللّه»! او پس از نجات از جهنّم و ورود به بهشت، مانند مزدوري است كه اجرتش را بعد از كار از كارفرما مي‌گيرد، ديگر رابطه‌اي با كارفرما ندارد.
انسان بايد شعاير الهي را، از آن جهت كه دستور خداست، بزرگ بشمارد گرچه اجرت مي‌گيرد ولي احترام امر خدا و تكريم نهي وي مهمّ است. او مانند اجيرهاي ديگر نيست بلكه بالاتر از آنهاست، ولي بالأخره امر و نهي الهي محدود است. چون بهشت جاي تكليف نيست، و وقتي تكليف و امر و نهي نبود، سخن از تعظيم احكام تشريعي الهي مطرح نيست و در نتيجه آن تعظيم براي چنين شخصي حاصل نيست.
گروه سوم كه از گروه اوّل و دوم بالاترند، كساني هستند كه اوامر و نواهي الهي را تكريم مي‌كنند، واجبها و مستحبها را انجام مي‌دهند، حرامها و مكروهها را ترك مي‌كنند؛ نه براي رهيدن از جهنّم و رسيدن به بهشت و نه براي اين كه امر و نهي خداست، بلكه از اين جهت كه خدا محبوب بالاصاله و عظيم و اعلاي بالذّات است، آنچه از ناحيه او و به او منسوب باشد نيز از عظمت و حرمت، برخوردار است. چنين انساني كه در ركوعش «سبحان ربّي العظيم وبحمده» و در سجودش «سبحان ربّيَ الأعلي وبحمده» مي‌گويد در حقيقت، به «اللّه» تعظيم مي‌كند؛ او در دنيا، برزخ و قيامت و مراحل نهايي آن، كه بهشت است، بنده خداست خدا را بزرگ مي‌دارد، از اين رو دستورهاي الهي را، «بالتّبع» و به عنوان «محبوب بالغير » گرامي مي‌شمرد تا خود را از هر خطري برهاند.
چون جان انسان، امانت الهي است و نه از آنِ خود انسان، همان‌گونه كه انسان حق ندارد به جان ديگري آسيب برساند، مجاز نيست به جان خود صدمه وارد كند؛ زيرا هيچ‌كس مالك جان خود نيست، چنانكه مالك مال خود هم نيست. اگر مالك مال خود مي‌بود، مي‌توانست در آن، اسراف كرده آن را در راه باطل مصرف كند. او مالك وقت خود هم نيست؛ بلكه فقط امين و وكيل است و نفوذ او وابسته به محدوده وكالت اوست. ذات اقدس خداوند به هر كسي وكالت خاص داده و محدوده وكالت او نيز مشخّص است. از اين رو تصرفش در جان، عمر، مال و مانند آن در محدوده جواز شرعي است. چنين انساني همواره به خدا تعظيم كرده به اوج تقوا مي‌رسد.
تذكّر: كساني مانند جناب خواجه عبداللّه انصاري كه «منازل السّائرين» را‌نوشته و يا چون مرحوم عبدالرزّاق كاشاني كه آن را شرح كرده است، معمولاً براي‌سير و سلوك، نوعي «بدايات» و «اوايل» قايل هستند. البته برهان عقلي‌بر‌ضرورت و تحتّم اين روش اقامه نشده چنانكه ديگران، منازل راه را به‌گونه‌اي ديگر ارايه كرده‌اند، و محور مهمّ اين گونه تبويبها، يا مشاهده سالك‌است كه سفرنامه خود را تدوين مي‌كند، يا «استقراء» و «استحسان». به هر‌تقدير، اين راه براي سالكاني باز است كه در مراحل ابتدايي از تقواي تن، به تقواي دل برسند و آنگاه به اوج تقواي دل، كه فقط تعظيم خداست، راه پيدا كنند.‌وقتي خدا پيش آنها عظيم بود، غير خدا عظيم بالذّات نيست. حضرت علي‌(عليه‌السّلام) در باره پرهيزكاران مي‌فرمايد: «عَظُمَ الخالقُ في أنفسهم فصَغُرَ مادونَهُ في أعينهم»[2]؛ غير خدا هرچه هست در چشمان آنان، عظمتي ذاتي ندارد.
 
منبع :
برگرفته از تفسيرموضوعي قرآن كريم – مبادي اخلاق در قرآن –تاليف : آيت الله جوادي آملي ج11/ صص 211-212
پي نوشت:
 


[1] . سوره حج، آيه 32
[2] . نهج‌البلاغه، خطبه 193، بند 5.

 

 


0/5 - (0)
 
 
 
1393/01/28
 
 كنگره بين المللي علوم انساني اسلامي
 دانشگاه علامه طباطبايي
 پايگاه اطلاع رساني پژوهشكده
 دانشگاه شيخ بهايي
 دانشگاه اصفهان
 دانشگاه تربيت مدرس
 دانشكده علوم حديث
 دانشگاه تبريز
 دانشگاه باقرالعلوم(ع)
 دانشگاه گلستان
 دانشگاه تربيت معلم سبزوار
 سايت واعظون
 پايگاه فرهيختگان تمدن شيعي
 
کتابخانه هادی
 
 فرهنگ نامه تاريخ زندگاني پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم)
بسم الله الرحمن الرحيم فرهنگ‎نامه‎ي تاريخ زندگاني پيامبر اعظم(ص) منشر شد در راستاي ...
 
 
 
 
Email:pajoohe_b@yahoo.com صفحه اصلی |  اخبار |  مصاحبه |  پند و اندرز |  نامه های اخلاقی |  مقالات پژوهشکده |  مقالات نشریات |  پژوهشها |  دوره های آموزشی |  فرهنگ علوم اسلامی و انسانی |  پرسش و پاسخ |  چند رسانه ای |  Powered By vwideas