در مورد جهت داري علوم و نقش پيش زمينه هاي معرفتي در ارائه نظريات علمي، شما با كدام نظر موافقيد؟
 موثر در مقام گردآوري اطلاعات
 موثر در مقام گردآوري و داوري
 بدون تأثير

 
  رمانتيسم Romanticism       ديالكتيك استعلايي Dialectic Transcendental       نظريه تصويري THE PICTUER THEORY OF MEANING       جوهر substance       پست مدرنيسم       اسطوره Mythos       بافت گرايي contextualism       اروس Eros       حس دروني inner sense       پيش داوري Prejudice       پساساختارگرايي Post-structuralism       ساختارگرايي structuralism       آيت الله قاضي طباطبايي       آيت الله هاشمي رفسنجاني       ويليام اوكام William occam       شهيد آيت الله صدوقي       حزب استقلال       شهيد مصطفي خميني       انسان كامل Prefect Man       نوآگوستيني Augustinianism       سُدره (Sudrah (Sacred shirt       گناه مرگ ارزان gonah i marg arzan       هئورتات haurvatat       هميستكان hamestakan       كيومرث Kayūmart, Gayūmat, Gayōmart    
 
 
عنوان  :  خانه حضرت زهرا (س)
كلمات كليدي  :  حضرت زهرا، حضرت علي (ع)، عمر بن خطاب، ابوبكر، بيت فاطمه
 
  حضرت زهرا (س) پس از هجرت به مدينه مدتي به همراه پدر بزرگوارش در خانه "ابو ايوب انصاري" اقامت گزيد تا اين­كه پيامبر (ص) براي "سوده" (=همسر پيامبر)‌ خانه‌اي تهيه ديد. بعد از آن دخت نبی در آن خانه همراه "سوده" بود. وقتي كه پيامبر (ص)‌ با ام­سلمه ازدواج نمود دخترش را به خانه او برد. در اين خانه بود كه حضرت علي (ع) ايشان را خواستگاري نموده و سپس آن حضرت ‌براي زندگي مشترك خانه‌اي تهيه ديد.
  در طبقات الكبري آمده است:
چون علي (ع) با فاطمه (س) ازدواج كرد، آن­حضرت خانه‌اي تهيه ديد كه با خانه پيامبر (ص) ‌فاصله داشت و پس از اندكي پيامبر (ص)‌ پيش فاطمه (س) رفت و فرمود مي‌خواهم خانه‌ات را نزديك خود منتقل كنم. در نهايت به خانه‌اي كه متعلق به"حارثة بن­ نعمان" و نزديك‌ترين منزل به منزل پيامبر (ص) بود نقل مكان نمودند. آنان در اين محل زندگي مي‌كردند تا اين­كه خانه‌اي كنار مسجد ساخته شد و حضرت پيامبر (ص) آن را در اختيار علي (ع) و فاطمه زهرا (س) قرارداد و ظاهراً  تا پايان زندگي مشترك در آن خانه زندگي مي‌كردند.
 
آرزوی دست نیافتنی
  حاکم نیشابوری می­نویسد:
«"عمربن خطاب" مي‌گفت: اي كاش يكي از سه خصلت علي ­بن­ ابي ­طالب(ع) را داشتم كه از هر چيز براي من دوست داشتني‌تر بود:ازدواج با فاطمه (س)، سکونت جنب مسجد النبی (ص) و اعطاي پرچم در نبرد خيبر به علي (ع)»
 
   هم­چنین قضيه بسته شدن درها به غیر از در خانه علی (ع) كه به مسجد‌النبي باز مي‌شد دال بر اين است كه آن­حضرت و فاطمه (س) در سال سوم هجري و بعد از آن نيز در خانه‌اي كه در كنار مسجد ساخته شده بود زندگي مي‌كردند. اين خانه دو در داشت كه يكي به مسجد باز مي‌شد و حضرت هنگام نماز از آن وارد مسجد مي‌شدند و در ديگري هم به بيرون مسجد باز می­شد كه رفت آمد روزمره از آن صورت مي‌گرفت. از اين خانه در اكثر روايات شيعه و سني با عنوان «بيت‌ فاطمه» يا «حجرة فاطمه» ياد شده است. همه شواهد و قراين دال بر اين است كه خانه‌اي كه حضرت علي (ع) و فاطمه (س) به همراه  فرزندان خود در آن زندگي مي‌كردند، دیوار به دیوار خانه پيامبر (ص) بود. طبری چنین می­نویسد:
                                   «و كان بيتها ملاصق بيت رسول الله (ص)»
  طبق نقل‌های موثق، بعد از رحلت پيامبر اكرم (ص) در جريان بيعت با "ابو‌بكر" و قضيه سقيفه كه علي (ع) و تعدادي از ياران آن حضرت با وی به خلافت بيعت نكردند و براي مشورت و رايزني در خانه فاطمه (س) جمع بودند، اين خانه چندين بار مورد هجوم افراد خليفه واقع شد و طبق  روايات در خانه را سوزاندند.
 
هجوم
  "ابن عبد ربه" (متوفاي 328 ه‍ ( و "بلاذري" (متوفاي 276ه‍ ( در اين باره مي‌نويسند:
« پس از ماجراي سقيقه عده‌اي به سوي خانه فاطمه به راه افتادند در بيرون خانه عمر فرياد زد بيرون بيائید! بيرون بيائيد و گر­نه خانه را با اهلش آتش مي‌زنيم! فاطمه (س) به در حجره رفت و در آن­جا عمر را ديد كه آتشي در دست دارد. فاطمه (س) فرمود: عمر مگر از خدا نمي‌ترسي چه شده است؟ عمر گفت: بايد علي (ع) و بني‌هاشم به مسجد آمده و با خليفه بيعت كنند! ابوبكر پيشواي مسلمين است. مردم در سقيفه با او بيعت كرده‌اند. بني‌هاشم هم بايد با او بيعت كنند. اگر نيايند خانه را با اهلش به آتش مي‌كشم. فاطمه (س) فرمود: عمر آيا مي‌خواهي خانه ما را آتش بزني؟ عمر گفت: آری ».
  قول مشهور آن است كه اين خانه همان خانه‌اي بود كه پيامبر (ص)‌ هر صبح دو دست خويش را بر طرفين در مي‌گذاشت و سلام بر اهل بيت مي‌داد. و مي‌فرمود: وقت نماز هست.
 
ندامت
  در بيشتر منابع آمده است كه ابوبكر در روزهاي آخر عمرش از برخورد خود با اهل بيت پيامبر (ص)‌ اظهار ندامت مي‌كرد و مي‌گفت:
« اي كاش خانه فاطمه را تفتيش نمي‌كردم هر چند كه عليه من اعلان جنگ مي‌كردند ».
   يكي از نويسندگان در توجيه سخن ابوبكر مي‌گويد:
« فاطمه خانه‌اي در كنار مسجد داشت كه يك درش به مسجد باز مي‌شد و ابوبكر بعد از به خلافت رسيدن دستور داد كه آن را بستند و لذا ابوبكر از اين كرده خود اظهار ندامت مي‌كرد ».
  مي‌توان به اين گفته "ابن ­شبه" استناد كرد كه "عبدالعزيز بن­ عمران" نقل مي‌كند: 
« علي (ع) فاطمه (س) را شبانه در منزلش دفن كرد قبرش در كنار باب مسجد است ».
همو ‌گويد:
« فاطمه (س) در خانه‌اش مدفون شد. خانه‌اي كه عمر بن عبدالعزيز (در دوره حکومتش بر مدينه) آن را ضميمه مسجد النبي كرد ».
  همه اين­ها دال بر اين مطلب است كه خانه حضرت، همان خانه‌اي است كه در كنار مسجد بوده و الا محل دفن حضرت مخفي است و اقوال مختلفي درباره آن ذكر مي‌شود.
  "سمهودي" مي‌گويد:
علي در مدينه دو خانه اتخاذ نمود كه يكي كنار مسجد النبي بود و دري به مسجد داشت و اين همان منزل فاطمه دختر رسول خدا (ص) است كه در آن سكونت داشت و خانه ديگري هم در بقيع داشت.
  از اين گفته "سمهودي" نيز استنباط مي‌شود كه خانه‌اي كه در كنار مسجد وجود داشت موسوم به خانه فاطمه (س) بود و همان­طور كه قبلاً‌ ذكر شد اكثر روايات مي‌گويند روز بيعت، مخالفين خلافت ابوبكر به خانه فاطمه (س)‌ پناه بردند، نمي‌گويند كه به خانه علي (ع) پناه بردند.
 
 
 
منابع:
1) حاكم‌ نيشابوری، محمد بن محمد؛ المستدرک، بیروت، دارالمعرفة، 1406 ه‍ ، ج2، ص 125.
2) بلاذری، احمدبن يحيی؛ انساب الاشراف، بيروت، دارالفكر، طبع اول، 1417‍ ه‍ ، ج 1، ص 583.
3) ابن كثير دمشقی؛ البدایة و النهایة، دارالفكر، 1407‍ ه‍ ، ج 7، ص341.
4) ابن كثير دمشقی؛ البدایة و النهایة، دارالفكر، 1407‍ ه‍ ، ج 5، ص 245،
5) مقدسي، مطهربن طاهر؛ البدء و التاريخ، بورسعيد، مكتبة الثقافة الدينيه، (بي‌تا)، ج 5، ص 62. 
6) ذهبي، شمس‌الدين؛ تاريخ‌الاسلام، تحقيق عمر عبدالسلام تدمري، بيروت، دارالكتاب العربي، طبع دوم، 1413 ه‍، ج 3، ص 6.
7) طبري، محمدبن جرير؛ تاريخ طبري، بيروت، دارالتراث، طبع دوم، 1387ه‍، ج 3، ص430.
8) واعظ، ابوسعيد؛ خرگوشي، تحقيق محمد روشن،تهران، بابك،1361ش، ص 270.
9) طبري، محمدبن علي؛ بشارة المصطفي، قم، موسسه نشر اسلامي، (بي‌تا)، ص 218.
10)مسعودي؛ اثبات الوصية، تهران، مكتبة بصيرتي، (بي‌تا)، ص 124.
11) بلاذري، پيشين، ج 1، ص 586.
12) ابن عبد ربه،احمد بن محمد؛ العقد الفريد، بيروت، دارالكتاب العربي، طبع اول، 1410 ه‍، ج 4، ص 242.
13) مقريزي؛ امتاع الاسماع، بيروت، دارالكتاب العلميه، طبع اول، 1420 ه‍، ج 5، ص 372 .
14) طبري، محمدبن جرير؛ تاريخ طبري، بيروت، دارالتراث، طبع دوم، 1387ه‍، ج 3، ص 439.
15)خواجوئي مازندراني؛ رسائل الاعتقادية، قم، دارالكتاب الاسلامي (بي‌تا)، صص 471-470.
16) عمر ابن شبه، ابوزيد؛ تاريخ المدينة المنورة، قم، دارالفكر، 1410 ه‍، ج 1، صص 107- 106.
17) سمهودي؛ وفاء الوفا باخبار دارالمصطفي، بيروت، احياء دارالتراث العربي، 1401 ه‍، ج 1، صص 470 – 469.
18) علامه مجلسی، محمد باقر؛ بحار الانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج 43، ص 10.
19) ابن سعد، محمد؛ طبقات الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیة، 1410 ه‍، ج 4، ص 20.
 
 

0/5 - (0)
 
 
 
1393/01/28
 
 كنگره بين المللي علوم انساني اسلامي
 دانشگاه علامه طباطبايي
 پايگاه اطلاع رساني پژوهشكده
 دانشگاه شيخ بهايي
 دانشگاه اصفهان
 دانشگاه تربيت مدرس
 دانشكده علوم حديث
 دانشگاه تبريز
 دانشگاه باقرالعلوم(ع)
 دانشگاه گلستان
 دانشگاه تربيت معلم سبزوار
 سايت واعظون
 پايگاه فرهيختگان تمدن شيعي
 
کتابخانه هادی
 
 فرهنگ نامه تاريخ زندگاني پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم)
بسم الله الرحمن الرحيم فرهنگ‎نامه‎ي تاريخ زندگاني پيامبر اعظم(ص) منشر شد در راستاي ...
 
 
 
 
Email:pajoohe_b@yahoo.com صفحه اصلی |  اخبار |  مصاحبه |  پند و اندرز |  نامه های اخلاقی |  مقالات پژوهشکده |  مقالات نشریات |  پژوهشها |  دوره های آموزشی |  فرهنگ علوم اسلامی و انسانی |  پرسش و پاسخ |  چند رسانه ای |  Powered By vwideas